Beste Rob,
bedankt voor dit artikel, eindelijk een rationele stem tussen al het geroep.
En je hebt gelijk, het wordt tijd dat de ingenieurs zich ermee gaan bemoeien,
helaas zijn we nogal ondervertegenwoordigd in het Belgische parlement :-)
Maar misschien heeft Anuna wel meer gelijk dan we zouden willen.
Waar, vreemd genoeg, nooit over gesproken wordt, is dat de olieindustrie wel meer kwalijke gevolgen veroorzaakt heeft. De grote islam-revival van de voorbije 40 jaar werd volledig gesponsord door onze petrodollars. En nu mag iedereen natuurlijk zijn eigen religie belijden, maar een aantal extremisten heeft het wel heel bont gemaakt. Ik weet niet wat een oorlog aan extra CO2-uitstoot oplevert, maar het moet gigantisch zijn...
Er zijn natuurlijk ook de milieurampen geweest in de voorbije decennia, ook daar hoor je nog weinig van, misschien is de recuperatie capaciteit van de natuur wel dusdanig groot dat het enkel om een tijdelijk ongemak ging, maar er zijn ook de ongewone sociale petro-problemen (uit-het-niets-ontstaat-een-nieuwe-petro-staat/), de nare neveneffecten van schaliegas (en Gronings gas), of pijpleidingen die plots door beschermde natuurgebieden moeten.
"Er bestaan oplossingen", roepen de klimaatbetogers, de waarheid is helaas iets genuanceerder, er bestaat geen "silver bullet", wat sommigen ook mogen beweren, en zelfs al zouden wij besluiten om terug als "Dappere Belgen" te gaan leven, dan nog zou dit weinig verschil uitmaken op wereldschaal.
Maar er wordt wel degelijk gezocht naar oplossingen (drawdown.org), we zouden hier al mee kunnen beginnen...
"Politici, los het op", roepen de klimaatbetogers, helaas snappen ze het spelletje niet, politici hebben nog nooit problemen opgelost, ze leven ervan. Wat waren de grote problemen in de jaren tachtig ?
- Te complexe wetgeving.
- Te hoge belastingen.
- Collosale overheidsschuld.
- Teveel politici en bijhorende aanhangsels (kabinetten, studiediensten, denktanks, werkgroepen, overlegcomitees, senatoren, ...).
- Inefficiënt en overbevolkt overheidsapparaat.
- Justitie is een grote grap.
- Inefficiënt en veel te duur openbaar vervoer.
- Te veel files (jawel, toen al).
- Grote verspilling in de gezondheidszorg/sociale zekerheid.
We zijn 40 jaar verder, en welk probleem is er opgelost, iemand ?
Dus hopen de politici natuurlijk (in stilte) dat de storm vanzelf zal gaan liggen, dan kunnen ze weer verder : "business as usual". Maar wat als de storm niet gaat liggen, als de sussende woordjes deze keer niet zullen volstaan, als duidelijk wordt dat het bij wat gerommel in de marge zal blijven, naar aloude gewoonte.
Dan krijgen we het Androgyne Alunaatje versus de geoliede partijmachines, David versus Goliath, de één moet het hebben van een leuk snoetje en bijhorende naïviteit, de ander verdeelt enkele honderden miljoen euros onder elkaar.
Wie zal het halen, zal de puber slagen in wat tot hiertoe niemand gelukt is, de particratie breken ?
Ze hebben al de scalp van één minister...
En er is natuurlijk meer aan de hand, onze erfenis is niet helemaal onbesproken: we hebben het inderdaad nog nooit zo goed gehad, op materieel vlak dan toch, maar tegelijk heeft het plastic(afval) de volledige wereld veroverd, zijn we voor onze medebewoners op deze planeet een echte plaag geworden, we zijn blijkbaar vergeten dat ook wij deel uitmaken van dit gigantische eco-systeem, en op sociaal vlak zijn we kampioen in depressies, burnouts, en zelfmoordcijfers.
Het optimisme en blind geloof in de vooruitgang van weleer heeft plaats gemaakt voor een zeker gevoel van ongemak, misschien is er toch wel reden tot enige ongerustheid...
Ik geloof inderdaad niet dat we hier binnenkort eieren gaan kunnen bakken op onze auto, de berichten spreken elkaar nogal tegen (maunderminimum), en ik weet één ding, het klimaat is een bijzonder complex wereldwijd netwerk van elkaar beïnvloedende processen, die nog niemand volledig begrijpt, there ain't such thing as a klimaatexpert :-)
Dat betekent natuurlijk niet dat we niets kunnen doen, want ooit zullen de fossiele brandstoffen wel écht op zijn, en dan zou het fijn zijn mochten we alternatieven klaar hebben. En in de zoektocht naar werkbare alternatieven, die uiteraard lang en moeilijk zal zijn, zullen we wellicht nieuwe inzichten verwerven, dat is in de geschiedenis van de ruimtevaart niet anders geweest. Als we er dan in slagen onze oplossingen wereldwijd te "vermarkten", dan kunnen we de wereld redden, en er nog rijk mee worden ook, in plaats van ons steeds, als een blind konijn, te vergapen aan het witte licht van E. Musk.
Natuurlijk is Anuna een naïve puber, maar dat waren wij toch ook op die leeftijd ! Ze heeft de zaken wel in beweging gebracht, het momentum is er, als het nu niet gebeurt dan zal het niet gebeuren, we hebben de universiteiten, de bedrijven, de talenten, en € 300,- miljard op de spaarboekjes.
Als het niet gebeurd zal het enthousiasme snel omslaan in frustratie, dan krijgen we mogelijks opnieuw geradicaliseerde jongeren, ditmaal in een andere tak van sport, maar als we er in slagen om de jeugd erbij te betrekken, en ik bedoel àlle jeugd, ook de Vlaams Belang jongeren, dan kunnen we bewijzen dat het avondland nog bijlange niet dood is, dat er nog een beloftevolle toekomst lonkt voor onze kinderen en kleinkinderen, en dan, dan zetten we een gigantische stap richting Ideale Wereld :-)
"May you live in interesting times", wensen de Chinezen als ze je niet goed genegen zijn. Ik denk dat ze er inderdaad aankomen, de interesante tijden...
Groeten,
Jos Denys (55),
Ingenieur.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten