Waanzin !
Je zal het wel op het nieuws gehoord hebben, gisteren was hier een aardbeving, en niet zomaar een beving, we stonden net aan te schuiven aan de ingang toen het gebeurde.
Ik had dit nog nooit meegemaakt, we werden op de grond gegooid door het schudden en beven. Beangstigend !
Het gegil van paniekerende mensen ging door merg en been, en het duurde eindeloos...
Ik heb je verteld van die prachtige Griekse tempels, die waren er plots niet meer, alles lag plat, stenen van wel honderd kilogram vielen zo naar beneden, en rolden op het pad waar de toeristen stonden.
Ik zag een tros toeristen, Japanse duidelijk, aan hun parasollen te zien, die her en der tussen de steenhopen uitstaken. Daar moeten doden gevallen zijn, dat kan niet anders.
Het duurde eeuwen voor de ambulances kwamen, logisch natuurlijk na en aardbeving, en heiskranen, waar blijven die ?
Wegraken uit de chaos na een aardbeving was niet makkelijk, en in het zuiden van Italië al helemaal niet. Gelukkig waren we niet gewond, en wist ik precies waar de auto stond, die, weliswaar bedekt onder een dikke laag stof, onmiddellijk startte.
Ik zal je de details van de rit uit het rampgebied besparen, we reden aan ongeveer 5 km/uur langs brokstukken, dode dieren, en halve stukken weg naar Palermo, de hoofdstad.
Naar het hotel terugrijden had weinig zin, dat lag naast de vallei van de, nu afgeplatte tempels. En daar zou de chaos ook compleet zijn.
Onze valiezen moesten we erbij inschieten, net als mijn werkcomputer en mijn duur fototoestel, maar we wilden hier vooral weg.
Hoe verder we reden, hoe minder de schade werd, tot we in de hoofdstad kwamen. Daar hebben we per direct een trein kunnen nemen naar Rome.
Groeten,
P.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten