Op zaterdagochtend zaten we eens in de problemen, want onze keeper, onze spits en onze kapitein kwamen niet opdagen voor de match. Bleek dat ze de avond voordien ergens hadden ingebroken, waren opgepakt en keurig op weg waren naar Ruiselede, naar de beruchte jeugdgevangenis. Ruiselede was voor velen een doel op zich: voor je achttiende moest je daar hebben gezeten. Als dat drie of zes maanden was, wow, dan was je een held.
......
Naarmate de tijd vordert, worden zijn verslavingen inderdaad heviger, zijn veroordelingen zwaarder, en begint hij te pendelen tussen de gevangenis en het gewone leven. Meerdere van zijn vriendschappen eindigen. Twee jaar en een half nadat ik de onze heb beëindigd, sterft Filip. Alleen in zijn cel in de gevangenis van Turnhout, aan een overdosis heroïne. Of het zelfmoord is of een ongeluk weten we jaren later nog niet. Enerzijds voel ik me heel slecht over zijn dood, anderzijds had ik al afstand van hem genomen omdat ik wist dat hij toch een vogel voor de kat was.
(uit Jonas en de Bende van de Zuid)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten